Γιάννης Παπαργυρίου

Δάσκαλε που δίδασκες!

Διαβάζοντας σωστά μια ετικέτα κρασιού

 

ή αλλιώς Μαθήματα Αποκωδικοποίησης για να ξέρετε τι πίνετε!

Τα κυριότερα χαρακτηριστικά μιας ετικέτας είναι τα εξής:

Χρονολογία (δηλ.το έτος που τρυγήθηκαν τα σταφύλια και φτιάχτηκε το κρασί): Μερικές φορές ένα κρασί αποτελείται από μίγμα διαφορετικών εσοδειών και η χρονολογία μπορεί να υποδεικνύει το έτος που το κρασί κυκλοφόρησε στην αγορά και όχι το έτος του τρύγου! Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το φημισμένο ισπανικό κρασί Vega Sicilia.

Κατηγορία οίνου με βάση τη γεωγραφική προέλευση:

Υπάρχουν κρασιά που προέρχονται από τις καθορισμένες ζώνες ονομασίας προέλευσης (π.χ. Νεμέα, Νάουσα, Μαντινεία). Η πλειονότητα όμως των κρασιών ανήκει στους τοπικούς οίνους, οι οποίοι προέρχονται από ένα νομό (π.χ. Τοπικός Κορινθιακός) ή μια περιφέρεια (Τοπικός Πελοποννησιακός), καθώς και στους επιτραπέζιους οίνους, οι οποίοι δεν έχουν καμία ένδειξη προέλευσης.

Προσοχή! Η ένδειξη «Οίνος Ανωτέρας Ποιότητος» δεν αποτελεί καμία διασφάλιση ύπαρξης καλού κρασιού -μερικές φορές τέτοια κρασιά δυσφημίζουν την περιοχή τους!

Ποικιλία σταφυλιού: Αναγράφεται στους Ανωτέρας Ποιότητος και στους Τοπικούς και είναι μια χρήσιμη ένδειξη για τον καταναλωτή.

Περιεκτικότητα σε αλκοόλη: Κυμαίνεται για τα ξηρά κρασιά από 11 ως 15% στην Ελλάδα, με τα κόκκινα να είναι συνήθως πιο υψηλόβαθμα.  Εκφράζεται συνήθως ως εξής: 13% by vol. ή 13% vol.

Όγκος του κρασιού στη φιάλη: Σχεδόν όλες οι φιάλες έχουν όγκο 750 ml , δηλαδή ¾ του λίτρου. Τα γλυκά κρασιά όμως κυκλοφορούν σε μικρότερες φιάλες, συνήθως 375ml ή 500 ml, ενώ μερικά κόκκινα παλαιώνουν καλύτερα σε φιάλες 1500 ml, τις λεγόμενες magnum.

Παραγωγός, εμπορική ονομασία του κρασιού: Είναι ένα πολύ σημαντικό στοιχείο για την τελική επιλογή του καταναλωτή, καθώς αρκετοί αγοράζουν μια φιάλη εμπιστευόμενοι του όνομα του παραγωγού, ενώ άλλοι δελεάζονται από ένα ελκυστικό όνομα ή μια ωραία ετικέτα.

 

Δείτε επίσης