Πρωτότυπα κι εύκολα μπισκοτάκια με γεύση που... τσιμπάει. Ο δε συνδυασμός τζίντζερ με φυστικοβούτυρο είναι... τούμπανο!
~
Εάν δεν θέλω να ψήσω τα μπισκοτάκια μου αμέσως αλλά προτιμώ να τα καταψύξω, σχηματίζω δισκάκια (δηλ. τους δίνω σχήμα), τα τοποθετώ σε ταψί, τα καλύπτω με μεμβράνη και τα αφήνω στην κατάψυξη έως ότου τα χρειαστώ. Όταν είναι να τα ψήσω, τα βγάζω και τα βάζω κατευθείαν στον φούρνο στους 180°C (γκάζι: 4) για 10'-15', μέχρι να ροδίσουν ευχάριστα.
Μπορείτε να "πειράξετε" λιγάκι τις ποσότητες, αναλόγως εάν σας αρέσει το γλυκό να έχει λιγότερο ή περισσότερο έντονη τη γεύση του λεμονιού. Παρομοίως μπορείτε να αυξήσετε λιγάκι την ποσότητα από το εκχύλισμα βανίλιας, το οποίο είναι το "μυστικό" συστατικό εδώ, αν θέλετε και ταιριάζει χάρμα! Τέλος, μπορείτε να πειραματιστείτε με τις ποσότητες των τυριών, αναλόγως του αν επιθυμείτε να είναι πιο έντονη π.χ. η γεύση από το Φιλαδέλφεια ή το ήπιο και κρεμώδες του μασκαρπόνε.
~
Για να έχετε μια πιο ρευστή "σως" για τη διακόσμηση, μπορείτε να βράσετε ελάχιστο νερό και να διαλύσετε τη μαρμελάδα της αρεσκείας σας με 1-2 κ.σ., μέχρι να πετύχετε μια πιο παχύρευστη υφή.
~
Η διαφορά αυτού του cheesecake από τα άλλα, είναι ότι είναι φουρνιστό. Κι άρα... βρουμμμμ-βρουμμμμ διαφορετικό! Το ψήσιμο είναι εκείνο που ζεσταίνει κι αναδεικνύει τα αρώματα, ενώ στο ψυγείο θα χανόντουσαν. Κι επίσης το τυρί "κάθεται" με έναν πιο ανάλαφρο και δεμένο τρόπο.
Μπορώ να γαρνίρω το παγωτό σοκολάτα με ξύσματα ή σταγόνες κουβερτούρας, με ζαχαρωτά, τρίμματα από μπισκότο oreo κλπ.. Μπορώ επίσης, όταν τελειώσω και με το τελευταίο ανακάτεμα (αν το φτιάξω στο χέρι και όχι με παγωτομηχανή) να προσθέσω τα παραπάνω.
Μπορώ να παίξω με διάφορους συνδυασμούς σοκολάτας (υγείας-πικρή-γάλακτος-λευκή) και ποσοστών κακάο που αυτές περιέχουν.
~
Το γλυκό που φτιάχνω έχει ψηθεί, όταν τρυπήσω με ένα πιρούνι το εσωτερικό του και αφού βγάλω το πιρούνι, δεν μένει ζύμη πάνω στα δοντάκια! Τόσο απλά.